يحيى بن زيد بن على بن الحسين عليهما السلام در اينجا كشته شد . مداينى گويد وقتى كه احنف بن قيس سردار قشون اسلام در طخارستان با دشمن مقابل شد يك قسمت از قشون طرف مقابل در جوزجان جمع شدند . اقرع - ابن حابس تميمى به دفع ايشان مأمور شد و بعد از چند فقره جنگ كه خيلى از مسلمين مقتول شدند عاقبت دشمن مضمحل و جوزجان در سال سى و سه هجرى مسخر شد . و كثير بن عزيز « 1 » شاعر گفته است . سقى مزن السحاب اذا استقلت * مصارع فتية بالجوزجان الى القصرين من رستاق خوط * ابادهم هناك الاقرعان در تاريخ عتبى چنين مسطور است كه ولايت جوزجان در مدت ايام آل سامان ، آل فريغون ( فريقون ) را بود و ابا عن جد به ميراث مىرسيد و از سلفى به خلفى منتقل گشته و مكارم ايشان زياده از اندازهء اوهام و افهام ، و اكناف اعطاف ايشان مقصد غربا و ادباى اطراف . اماثل و افاضل به احسان آنها مايل آمده و ابو الحرث احمد بن محمد غرهء دولت و جمال جملت آنها بود با همتى عالى و نعمتى متعالى و امير سبكتكين كريمه‌اى از كرايم او از بهر پسر خود سلطان يمين الدوله خواسته بود و او درى يتيم از بحر جلال ناصر الدين از بهر پسر خويش ابو نصر حاصل كرده و اسباب ممازجت جانبين مستحكم گشته . و چون ابو الحرث وفات يافت ، سلطان ولايت جوزجان را بر پسر او ابو نصر مقرر داشت تا در چهار صد و يك وفات كرد . بديع همدانى و ابو الفتح بستى و ديگر شعراى عصر در مدح ايشان قصايد غرا و منثورات پرداخته‌اند . جوزدان : ياقوت حموى گويد جوزدان را اهل اصفهان گوزدان تلفظ مىكنند و آن قصبهء بزرگى است نزديك دروازه‌هاى اصفهان . جوزدان : از قراى حومهء اصفهان است و اهالى آن را جوزان مىگويند . جوزر : از مزارع قريهء سركان تويسركان در زيردست ميان رودان كه از

--> ( 1 ) - ظاهرا منظور كثير بن عبد الله تميمى است معروف به ابن الغزيرة كه در حدود 70 هجرى درگذشته .